കവിതയുടെ ആരംഭം തന്നെ കാഴ്ചക്കാരനെ ആശ്ചര്യപ്പെടുത്തുന്നതാണ് - "വരൂ വരൂ വരൂ എന്റെ ജരിതയൂം മക്കളും വരൂ വരൂ വരൂ എന്റെ ജരിതയൂം മക്കളും"

My old age and children Speak sweet words With laughing eyes Conquer my heart

വർഷങ്ങൾ പോയി — വീഞ്ഞിന്റെ സുഗന്ധം പോലെ ഫലിച്ചു, മറമൊഴികളായി കുട്ടികളുടെ ശബ്ദം നിറഞ്ഞു; ഞാൻ കണ്ടു — ഒരാന്ധകാരം മ്പോലും ഇല്ലാതായി, ജരിതയുടെ കണ്ണിൽ ഇനി സൃഷ്ടിയുടെ നിറം മാത്രം.

ഒരിക്കൽ അവർ ചിരിച്ചു, കുളിരുള്ള ഹൃദയം തുറന്ന്, അവളുടെ കാലങ്ങളിലെ ചരിതം മങ്ങിയപ്പോൾ; അവർ പാടിയൊരു പാട്ടിൽ അവളുടെ മുഖം മിനുക്കി, കാലം ഒരു സ്നേഹം പോലെ മന്ദഹസിച്ചു.

നിങ്ങളുടെ തെരുവിലെ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ നിങ്ങളുടെ കൂടിലെ പക്ഷികള്‍ നിങ്ങളുടെ വീട്ടിലെ കാവ്യങ്ങള്‍ നിങ്ങളുടെ നെറ്റിയിലെ വിരല്‍ത്തുമ്പുകള്‍

"Jarithayum Makkalum" stands out as a compelling piece of Malayalam poetry, offering insights into the human condition, individuality, and the interplay with the community. Its themes and emotional resonance continue to engage readers and scholars of Malayalam literature. For specific lyrics or detailed analyses, consulting dedicated literary resources or scholarly works on Malayalam poetry would be beneficial.

എന്നു പറഞ്ഞു ജരിത ചിറകു വിരിച്ചു പാഞ്ഞു വേടന്റെ കണ്ണിൽ കൊത്തിയേറ്റു അമ്പു തെറിച്ചു പോയി മാറി